Foto Karadeniz Blog

Rıfat llgaz, 1940′ların toplumcu-gerçekçi şairleri arasında başta gelenlerindendir.

1911 yılında Cide’de doğdu. Şiir yazmaya ortaokul öğrencilik yıllarında başladı. İlk şiiri 27.07.1927′de, günlük Nazikter gazetesinde yayınlandı. Ayrıca; Açıkgöz (Kastamonu), Güzel İnebolu ve Güzel Tosya gazetelerinde şiirleri ve yazıları yayınlanmaya başladı. Lise yıllarında babasının ölümü nedeniyle ayrıldı. Yatılı olarak Kastamonu Muallim Mektebi’nde öğrenim gördü. 1930 yılında mezun oldu. Altı yıl süreyle Gerede, Akçakoca, Hendek ile Düzce arasında Gümüşova’da ilkokul öğretmenliği yaptı. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsünü 1938′de bitirdi ve Adapazarı Ortaokulu Türkçe Öğretmenliğine atandı. 1939′da İstanbul Karagümrük Ortaokulunda Türkçe Öğretmenliğine başlayan llgaz’ın, yazı ve şiirleri büyük dergilerde yayınlanmaya başladı. 1940′da Gığır, Oluş, Ulus, Güneş, Yücel, Varlık, Hamle ve Yeni İnsanlık dergilerinde şiirleri çıktı ve aynı yıl Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümüne girdi. Haşan Tanrıkut, Sabahattin Kudret Aksal, Salah Birsel’le tanıştı. Ömer Faruk Toprak ile 9 Eylül 1942′de Yürüyüş dergisini çıkardılar. Bu dergide Orhan Kemal, Sait Faik, Cahit Irgat, A. Kadir, Nazım Hikmet (İbrahim Sabri) ile birlikte çalıştılar. 1943′de ilk kitabı “Yarenlik”i yayınladı. Şiirleri olağanüstü bir ilgi gördü. Ocak 1944′de “Sınıf” adlı şiir kitabı çıktı. Sıkıyönetim kararı ile toplatıldı. Pertev Naili Boratav “Sınıf” için:”Yeni Türk şiirine inanmayanlara, Rıfat llgaz’ın kitabını oku-yup anlamlarını dilemekten başka yapılacak birşey yoktur” diye yazdı.1945′de Gün dergisi çıktı. llgaz bu dergide sekreterdi. Bu dergide yazıları yayınlandı. Aziz Nesin’in Cumartesi dergisine ortak oldu. Seçici kurulda çalıştı. 1946′da Esat Adil, Sabahattin Ali ve Aziz Nesin ile birlikte Gerçek gazetesini çıkardılar. 1946 Ekim ayında Yığın dergisini Esat Adil ve Adil Yağcı ile birlikte çıkardılar. Devamını Oku… »

Safranbolu Evleri, yüzlerce yıllık bir süreçte oluşan Türk kent kültürünün günümüzde yaşamaya devam eden en önemli yapı taşlarıdır. İlçe merkezinde 18. ve 19.yy. ile 20.yy. başlarında yapılmış yaklaşık 2000 geleneksel Türk evi bulunmaktadır. Bu eserlerin 800 kadarı yasal koruma altındadır. Evler Safranbolu´nun iki ayrı kesiminde gruplanmış durumdadır. Birincisi “Şehir” diye bilinen ve kışlık olarak kullanılan kesim, ikincisi “Bağlar” diye bilinen ve yazlık olarak kullanılan kesim.

Şehir, yönetim merkezinin bulunduğu Kale, alışveriş merkezinin bulunduğu Çarşı, evlerin bulunduğu Akçasu, Gümüş, Musalla, Kalealtı ve Tabakhane semtlerinden oluşmaktadır. Bu kesim iklimin olumsuz etkilerine karşı korunmuş, alçak rakımlı iki vadinin içindedir. Burada evler birbirine yakın, sokaklar dardır. Bağlar birkaç yüz metre daha yüksekte, hava akımlarına açık ve daha geniş araziler üzerindedir. Hemen hemen herkesin bir kışlık bir de yazlık evi vardır. Yöre halkı kışın şehirdeki evinde yaşar ve yazın havaların ısınmasıyla Bağlardaki yazlık evine göçer. Ancak “Çarşı” üretim ve ticaret hayatı yazın da aynen sürer. Devamını Oku… »

Asıl adı Tozanlı ırmağıdır. Halk arasında Yeşilırmak diye bilinir. Asıl adı Tozanlı ırmağıdır. Halk arasında Yeşilırmak diye bilinir.

Yeşilırmak Köse Dağının batı yamaçlarından doğar, batıya doğru kuzeyde Karacan, güneyde Tekeli dağları arasındaki vadilerden geçerken, irili ufaklı bir çok yan dereleri alarak Almus Barajına kavuşur.

Yeşilırmağın mansaptan Almus Barajına kadar olan uzunluğu 365 Km. dir. Yeşilırmağın Almus Barajındaki kotu 730 metredir. Barajın su toplama alanı 2352,8 Km2 dir.

Yeşilırmak, barajdan sonra güneyde Mamo, kuzeyde Dönek dağlarının arasındaki 12 Km2 lik boğazdan geçerek Omala Ovasına girer. Omala ovasından Kara kaya boğazına girerek, 319 Km de Kazova düzlüğüne ulaşır.

Tokat’ta Behzat deresini alır, Kazova’yı geçtikten sonra Turhal Ovasına kavuşur. Turhal Ovasına kadar bir çok yan derelerle beslenen Yeşilırmak, Turhal’da Hotan Çayı ve Gülüt Deresini alarak 30 km uzunluğunda bir boğaza girer ve 225 km de Geldikhan Ovasına çıkar.
Devamını Oku… »